Dysartrie betekent niet goed (dys) articuleren (artrie). Dysartrie patiënten zijn minder goed te verstaan als ze spreken. Dit komt door een stoornis in de aansturing van de spieren die betrokken zijn bij het spreken.

De oorzaken van dysartrie zijn onder meer een beroerte, hersentumor, ongeval, spierziekte zoals A.L.S. of een andere neurologische aandoening zoals de ziekte van Parkinson. De spieren die nodig zijn voor de ademhaling, stemgeving en de uitspraak functioneren minder goed. Hierdoor is de uitspraak onduidelijk, de stemgeving te zacht en/of hees en kan het spreken eentonig of nasaal (door de neus) klinken. Ook combinaties komen voor.

De verstaanbaarheid kan, afhankelijk van de oorzaak, door oefening worden verbeterd. De patiënt leert optimaal gebruik te maken van zijn mogelijkheden door het toepassen van de adviezen die de logopedist tijdens de therapie verstrekt. De resultaten van de behandeling zijn mede afhankelijk van de ernst en de aard van de ziekte of aandoening.