Epilepsie is een verzamelnaam van stoornissen in de hersenen die gepaard gaan met verschijnselen die optreden in aanvallen. Epilepsie werd vroeger ook wel de 'vallende ziekte' genoemd.

Ongeveer 1 op de 150 mensen in Nederland lijdt aan epilepsie dat verschillende vormen kent. Bij epilepsie is er sprake van een verstoring van de elektrische activiteit in de hersenen, waarbij een soort 'kortsluiting' met ongecontroleerde uitbreiding van elektrische activiteit op kan treden.

De storing kan beperkt blijven tot een bepaald gebied of zich door de gehele hersenen uitbreiden. In het eerste geval ontstaan verschijnselen die horen bij het gebied waar de abnormale activiteit optreedt, zoals trekkingen van een arm of been (focale epilepsie). In het laatste geval breidt de aanval zich uit tot een zogenoemde gegeneraliseerde aanval.

De kortsluiting kan vele oorzaken hebben. Meestal is epilepsie het gevolg van een beschadiging van de hersenschors. Dat kan zijn door littekenweefsel dat is ontstaan door een infectie (bijvoorbeeld na hersenvliesontsteking), een ongeval of een hersenbloeding. Andere oorzaken zijn vaatmisvormingen in de hersenen, hersentumoren, aangeboren afwijkingen van de hersenen, of bijvoorbeeld stofwisselingsstoornissen.