Een holvoet is grofweg een voet met een 'hoge wreef'. Ook is er vaak een scheefstand van de hiel en kent een holvoet kromme tenen (klauw- of hamertenen). De vorm van de voet is veranderd door een verstoord evenwicht tussen de spieren die de enkel, voet en tenen bewegen.

Ongeveer twee derde van de holvoeten heeft een neurologische oorzaak: Hereditaire Motorische en Sensibele Neuropathie (HMSN, een erfelijke spierziekte), een spina bifida occulta (verborgen open ruggetje), polio, syringomyelie (vochtblazen in het ruggenmerg) of spierversterf na een breuk van het onderbeen. Om de oorzaak te achterhalen, vraagt de orthopeed ook altijd een neurologisch onderzoek aan.

De klachten hangen af van welke spiergroepen - meer of minder - zijn uitgevallen. De meest voorkomende klachten zijn spierzwakte, een vermoeid gevoel in de voeten, balansstoornissen met frequente verzwikkingen van de enkel, pijnlijke drukplekken aan de buitenkant van de voet en bij de grote teen, en een toenemende holling en scheefstand van de voet. Ook de kromme tenen kunnen klachten veroorzaken.

In het begin zijn de ontstane afwijkingen nog soepel, maar uiteindelijk kan een stugge holvoet een naar binnen gekantelde hiel en enkel veroorzaken, een zogenoemde rigide cavovarusvoet. Bij deze afwijking is ook vaak een spitsvoet aanwezig.

Het dragen van steunzolen of aangepaste (orthopedische) schoenen kan uitkomst bieden. In ernstige gevallen is een operatie noodzakelijk.