Als gevolg van bijvoorbeeld de ziekte van Parkinson kunnen bewegingsstoornissen optreden. Deze stoornissen uiten zich in stijfheid, trage bewegingen, beven (tremor) en/of overbeweeglijkheid. Als deze bewegingsstoornissen onvoldoende behandeld kunnen worden met medicatie of als de medicatie te veel bijwerkingen geeft, kan diepe hersenstimulatie (Deep Brain Stimulation) een optie zijn.

Een diepe hersenstimulatie vermindert de bewegingsstoornissen en de kwaliteit van het leven kan hierdoor toenemen. Bepaalde dagelijkse activiteiten kunnen weer worden uitgevoerd, er volgt een betere nachtrust en soms treedt een verbetering op van spreken.

Operatie

Tijdens een operatie wordt een elektrode in een diep gelegen hersenstructuur geplaatst. Dit gebeurt eerst met behulp van een test om de precieze locatie te bepalen. Hierbij is de patiënt bij bewustzijn om de werking van de testelektrode mondeling aan te geven.

Pas als duidelijk is waar de elektrode geplaatst moet worden, vindt de definitieve plaatsing plaats onder algehele anesthesie/verdoving (narcose). Dan worden een verbindingskabel en een neurostimulator onder de huid geplaatst. Daarna worden een of meerdere polen van de elektrode geactiveerd, zodat er elektrische signalen worden afgegeven in het gebied van de hersenen waar de elektrode is ingebracht. Hierdoor zullen de bewegingsstoornissen worden onderdrukt.