Afhankelijk van de aard van de hartklepafwijking, wordt de hartklep gerepareerd of vervangen. Bij verkalking en vernauwing (stenose) van een hartklep wordt deze, afhankelijk van de mate van verkalking, vervangen. Bij hartkleplekkage (insufficiëntie) gaat de voorkeur uit naar reparatie van de hartklep, waarbij de eigen hartklep wordt behouden.

Vervangen hartklep

Bij vervanging van een hartklep wordt gebruikgemaakt van kunstmateriaal (een mechanische klep) of van dierlijk materiaal (een biologische klep). De keuze hangt af van de specifieke situatie (zoals de leeftijd) van de patiënt.

Elke klep heeft voor- en nadelen. Voordeel van een mechanische klep is dat het duurzaam is. Nadeel is dat er levenslang bloedverdunners noodzakelijk is. Voordeel van een biologische klep is dat bloedverdunners tijdelijk noodzakelijk zijn (in principe 6 weken). Het belangrijkste nadeel van een biologische klep is dat de klep op een gegeven moment weer vervangen zou moeten worden vanwege slijtage. De hartchirurg bespreekt met de patiënt welk soort klep het meest geschikt is.

Repareren hartklep

Bij een hartklepreparatie wordt geprobeerd de eigen klep te behouden. Voordeel van een reparatie is onder meer dat bloedverdunners niet langdurig noodzakelijk zijn.

Er zijn vier soorten hartkleppen:

• Aortaklep: tussen de linkerkamer en lichaamsslagader
• Mitralisklep: tussen de linkerboezem en de linkerkamer van het hart
• Tricuspidalisklep: tussen de rechterboezem en de rechterkamer van het hart
• Pulmonalisklep: tussen de rechterkamer en longvat