Een echocardiografie, ook wel een echo genoemd, brengt het hart
in beeld met behulp van ultrasone geluidsgolven. Dit zijn
geluidsgolven met een zeer hoge frequentie die voor het menselijk
oor niet hoorbaar zijn. De organen in het lichaam kaatsen de
geluidsgolven op verschillende manieren terug als een echo. Een
computer vangt deze echo op en verwerkt het tot een bewegend beeld
van het hart. Met behulp van dit onderzoek kunnen ook de snelheid
en richting van de bloedstroom in het hart gemeten worden. Dit
geeft onder meer informatie over het functioneren van de
hartkleppen.
Er zijn twee soorten echo's: uitwendig via de borstkas en inwendig
via de slokdarm.
Uitwendige echo via de borstkas
Dit hartonderzoek is eenvoudig en pijnloos. De echosonde, een
klein apparaatje dat het ultrasone geluid uitzendt en de echo
opvangt, wordt ingesmeerd met een gel. Deze gel zorgt er voor dat
de echosonde gemakkelijker over de huid beweegt zodat het geluid
beter kan worden doorgegeven. De laborant die het onderzoek
uitvoert, plaatst de echosonde op de borstkas boven het hart. Op
een beeldscherm zijn tijdens het onderzoek de hartkamers,
hartkleppen, grootte van de hartspier en de pompfunctie te
zien.
Inwendige echo via de slokdarm
Een slokdarmecho heet in medische termen ook wel een
Transoesophageale Echocardiografie (TEE). Dit onderzoek verloopt
via de slokdarm en zorgt voor een betere beeldkwaliteit en meer
informatie dan een echo via de borstwand.
De patiënt moet voor dit onderzoek vier uur nuchter zijn, dat
wil zeggen vier uur voor het onderzoek niets eten, drinken en
roken. Het slijmvlies van de keel wordt verdoofd met een medicijn
in de vorm van een spray. Daarna slikt de patiënt een vingerdikke
slang in met de echosonde. Dit kan onaangenaam zijn. Om het
inslikken en het verplaatsen van de echosonde te vergemakkelijken,
is de slang ingesmeerd met een soort gel.
Op een beeldscherm zijn de hartkamers, hartkleppen, grootte van
de hartspier en de pompfunctie te zien.
Omdat de keel verdoofd is en de patiënt dus niet of lastig kan
slikken, mag hij het eerste uur na het onderzoek niets eten of
drinken.
Uitslag
De patiënt krijgt de uitslag van het onderzoek tijdens het
volgende bezoek aan de cardioloog.