Wie regelmatig klachten heeft van benauwdheid, hoesten en/of kortademigheid, kan door de behandelend arts verwezen worden naar een longfunctieafdeling. De keuze voor het soort longfunctieonderzoek hangt samen met de aard van de klachten of van het ziektebeeld. Ook een komende operatie kan een reden zijn om een longfunctieonderzoek te doen.

De longfunctieafdeling bestaat uit een afdeling met moderne apparatuur, waar de patiënt onder begeleiding van de longfunctieanalist testen doet. De patiënten moeten in de meeste gevallen actief meewerken, zodat het best mogelijk resultaat behaald wordt. De longarts krijgt dan een goed beeld van de conditie van de longen, wat de arts ondersteunt bij het stellen van de diagnose en/of adviseren van de behandeling.

Onderzoek

Een longfunctieonderzoek is een onderzoek waarbij een beeld wordt verkregen van de inhoud, de doorgankelijkheid, de elasticiteit en de gevoeligheid van de luchtwegen. Bovendien kan worden vastgesteld door welke stoffen de luchtwegen vernauwen en welke medicijnen deze vernauwing kunnen opheffen.

De meeste longfunctieonderzoeken vinden plaats met behulp van een spirometer. Dit is een apparaat waarin de patiënt via een mondstuk lucht in- en uitademt. De patiënt krijgt hierbij een klemmetje op de neus om door de neus ademen te voorkomen. Op deze manier vindt via een computer registratie plaats van diverse metingen van de in- en uitgeademde lucht.

De longfunctieonderzoeken zijn meestal niet pijnlijk en worden niet als belastend ervaren. Een longfunctieanalist(e) begeleidt het gehele onderzoek en geeft de nodige instructies.