Gebroken heup

Bij een gebroken heup is de hals van het dijbeen (bovenbeen) gebroken. Een gebroken heup is een ernstige aandoening, vooral bij oudere mensen. De medische term voor een gebroken heup is een heupfractuur. 

Oorzaken

Gebroken heupen kunnen op elke leeftijd voorkomen, maar vooral boven de 65 jaar. Ook na een relatief gering trauma. Dit is omdat ouderen zwakkere botten hebben als gevolg van het geleidelijke verlies aan mineralen en calcium (osteoporose). Bij oudere vrouwen neemt de botdichtheid veel sneller af dan bij mannen, zodat zij twee tot drie keer zoveel kans hebben op een gebroken heup dan een oudere man.

Bij gezonde jongvolwassenen komt een gebroken heup alleen voor na een ernstig trauma. Oorzaken van een gebroken heup zijn meestal een ongeval in huis, sportblessure of arbeidsongeval.

Klachten

De belangrijkste symptomen van een gebroken heup zijn ernstige pijn aan de heup of lies, en zwelling in de heupstreek. De patiënt kan het been vaak niet belasten; het gebroken been is vaak korter en gedraaid.

Diagnose

De diagnose van een gebroken heup vindt plaats op basis van de klachten van de patiënt, een lichamelijk onderzoek en röntgenfoto's.

Operatie

Bijna altijd is een operatie de beste methode om een gebroken heup te behandelen. Het soort operatie hangt af van: het gedeelte van de heup dat gebroken is, de ernst van de breuk en de leeftijd van de patiënt.

Classificatie breuken

Classificatie Breuken

Garden

Pauwels

Pauwels

Over het algemeen geldt: hoe hoger de classificatie, hoe kleiner de kans om de het heupgewricht te behouden. Bij een kleine kans om het gewricht te behouden, zal de orthopedisch specialist met u bespreken of direct een heupprothese moet worden geplaatst. In alle andere gevallen zal een fixatie van de heupkop plaatsvinden met schroeven: (zie onderstaande plaatjes), een Dynamische Heup Schroef (DHS) of met een Gammanail.

DHS Gammanail

DHS Gammanail

Schroeven Heup

Schroeven

De complicaties die kunnen optreden na het vervangen van het heupgewricht zijn: een 'luxatie' (de heup schiet dan uit de kom), bloedingen en infecties. Slechts een deel van de patiënten is na genezing van de fractuur weer net zo mobiel als daarvoor.

Wat kunt u zelf doen?

Door gezond te leven houdt u uw botten in goede conditie en loopt u minder kans op het ontwikkelen van osteoporose op latere leeftijd.

De volgende maatregelen kunnen helpen het verlies van botmassa te beperken:

  • Eet voldoende calcium en vitamine D. Calciumrijk voedsel is bijvoorbeeld melk en melkproducten, donkergroene groente, citrusvruchten, zalm uit blik, sardines en amandelen. Uw lichaam zet de energie van het zonlicht in uw huid om in vitamine D, voldoende buitenlucht helpt mee om osteoporose te voorkomen.
  • Blijf actief. Door goede lichaamsbeweging blijven uw botten sterker.
  • Rook niet. Roken veroorzaakt afname van de botdichtheid.

De volgende maatregelen helpen om valpartijen die botbreuken tot gevolg kunnen hebben, te voorkomen:

  • Verklein de kans op vallen in huis door goede verlichting en door te zorgen dat er geen obstakels zijn waarover u zou kunnen vallen.
  • Draag goed schoeisel en geen schoenen met gladde zolen.
  • Laat regelmatig uw ogen onderzoeken door een oogarts of optometrist. Ouderen vallen vaker omdat ze niet goed kunnen zien.

Contact

Orthopedie 
Locatie Leyweg

Telefoon(070) 210 6398

image_3006Meer informatie
Locatie Sportlaan

Telefoon(070) 210 6398

image_3006Meer informatie
Juliana Kinderziekenhuis

Telefoon(070) 210 7300 (afsprakenbureau)