Glaucoom (verhoogde oogdruk)

In het hele netvlies zitten lichtgevoelige cellen (staafjes en kegeltjes) die beelden registreren. Deze cellen geven via een groot aantal zenuwvezels hun impulsen door. Deze zenuwvezels komen bij elkaar in de oogzenuw vanwaar de impulsen naar de hersenen gaan en wij beeld waarnemen.

Glaucoom is een oogziekte waarbij schade ontstaat aan de zenuwvezels en oogzenuw, hetgeen leidt tot uitval van het gezichtsveld (omgevingszien). Wanneer glaucoom niet behandeld wordt kan het leiden tot blindheid.

De belangrijkste risicofactor is verhoogde oogdruk, waardoor het in de volksmond vaak bekend staat als 'hoge oogdruk'. Echter is het belangrijk te weten dat mensen met een normale oogdruk ook glaucoom kunnen hebben. Risicofactoren om glaucoom te krijgen zijn:  oogdruk, familiair glaucoom, leeftijd, bepaalde geneesmiddelen, hoge bijziendheid, negroide ras en hart en vaatziekten.

Wereldwijd is glaucoom een van de belangrijkste oorzaken van slechtziendheid.

Oogdruk

De bolvorm van het oog houdt mede stand doordat binnen in het oog vochtproductie plaatsvindt, het zogenaamde kamerwater. Dit oogvocht heeft niets te maken met het uitwendige traanvocht. De hoogte van de oogdruk is afhankelijk van het evenwicht tussen de aanmaak en afvoer van het kamerwater. Te hoge oogdruk kan ontstaan wanneer er een verstoring is van de aan- en afvoer van kamerwater.

Behandelingen

  • Oogdruppels: de eerste stap is over het algemeen druppelen met als doel de oogdruk te verlagen. Er zijn veel verschillende soorten. De dokter bekijkt welke in uw geval het beste lijkt.
  • Laserbehandeling glaucoom.
  • Trabeculectomie.
  • Baerveldt implant.

Er zijn verschillende soorten glaucoom. Behandeling en de verschillende onderzoeken worden per patiënt gekozen.